Home » Diverse behandelvoorbeelden » + Dupuytren of koetsiersvingers
Ziekte van Dupuytren
De ziekte van Dupuytren, ook wel 'koetsiersvingers' of 'mennersvingers' genoemd, is een verharding en verdikking van de huid en het onderliggende peesblad van de handpalm. Deze verharding treedt meestal op in de ringvinger en pink maar kan ook in de duim en ander vingers optreden en het kan in beide handen voorkomen. De aandoening komt  vaak in de familie voor. Het komt meer bij mannen dan bij vrouwen voor.
In de voeten komt het ook voor en dan heet het ziekte van Ledderhose en bij mannen kan het ook in de penis voorkomen en dan heet het ziekte van Peyronie.
 
Verloop van de aandoening
Eerste fase: Er ontstaan knobbels in de huid van de handpalm of vingers. Deze knobbels kunnen in het begin pijnlijk zijn maar dit verdwijnt na verloop van tijd. De vingers kunnen dan nog wel strekken. 
 
Tweede fase: Er ontstaan verharde strengen in de handpalm of vingers en dan kunnen de aangedane vingers niet meer gestrekt worden. Dit is erg lastig met het doen van dagelijkse dingen.
 
Waarom behandelen met bloedzuigers?
Bloedzuigers maken de verhardingen zacht, maken het weefsel weer soepel en geven rek in de huid. Daarnaast herstellen zij juist de zenuwen. Er is geen nachtspalk nodig. Wel is het goed om de hand en vingers dagelijks te masseren met een goede olie.

Gemiddeld aantal behandelingen:
Bij beginnende Dupuytren (eerste fase), zijn meestal twee tot vijf behandelingen nodig.
Bij gevorderde Dupuytren (tweede fase), zijn vijf tot tien behandelingen en soms meer nodig.
 
Wat doet men in het ziekenhuis
  1. Regulier kan men opereren, herstel ongeveer zes weken, met zes maanden een nacht handspalk. Het risico dat het terug komt is vrij groot. Ook kunnen tijdens de operatie zenuwbeschadigingen ontstaan.
  2. Men past een priktechniek toe al dan niet met prednison. De strengen worden doorgeprikt of gesneden met als bedoeling dat er rek ontstaat. Voor het herstel hiervan wordt minimaal zes maanden een nacht handspalk aangeraden. Ook hierbij kunnen zenuwbeschadigingen ontstaan en is de kans dat het terugkomt vrij groot.